ارتودنسی نامرئی لینگوال نوعی از درمان ارتودنسی می باشد که در آن براکت ها درون دهان و در مجاور ت زبان قرار دارند. در این نوع درمان جنس براکت ها از فلز می باشد. با توجه به مکان قرار گیری دستگاه ارتودنسی مقداری آزردگی برای افراد به خصوص در روز های اول پیش خواهد آمد. در بیمارانی که هم پوشانی عمودی دندان های جلویی زیاد باشد یعنی دندان های بالایی ، سطح بیشتری از دندان های پایینی را (در حالت دهان بسته) بپوشانند، خطر برخورد دندانهای پایین با دستگاه ارتودنسی لینگوال در فک بالا و کنده شدن براکتهای آنها وجود دارد.

متداولترین نوع درمان ارتودنسی در بزرگسالان، ارتودنسی ثابت است. در این درمان از براکت (نگین) های سرامیکی یا فلزی کوچکی استفاده می شود. (براکت سرامیکی)

هر یک از براکت ها (Bracket) به یک دندان چسبانده شده و با سیم های سراسری (Arch Wire) به هم وصل می شوند. بر روی هر براکت یک حلقه ی لاستیکی (O-Ring) قرار می گیرد که سیم را بر روی براکت ثابت خواهد کرد.

در طی درمان سیم ها برای صاف کردن دندان و اصلاح موقعیت فک تنظیم می شوند. در این نوع درمان، همه اجزا ثابت هستند یعنی بیمار نمی تواند آن را از دهان خود خارج نماید. این نوع ارتودنسی قابلیتهای فراوانی دارد و مشکلات دندانی و فکی را به سهولت اصلاح می کند. یکی از مزیت های این نوع ارتودنسی این است که در سقف دهان (کام) بیمار، صفحه ی پلاستیکی قرار نمی گیرد و در نتیجه اختلال در صحبت و غذا خوردن ایجاد نمی شود.

تا زمانیکه بیمار به این دستگاه عادت کند می تواند موم مخصوص ارتودنسی را بر روی براکتها استفاده نماید. بسیار اهمیت دارد که در یک ساعت اول پس از قرار دادن دستگاه ارتودنسی بر روی دندان ها، به هیچ عنوان مواد غذایی جویدنی میل نشود. به علت احتمال رنگ پذیری دندان ها در اطراف نگین (براکت) ارتودنسی، بیمار  در ۱۰ روز اول بعد از قرار دادن دستگاه ارتودنسی ثابت، نباید مواد غذایی رنگدانه دار مانند قهوه، چای، نوشابه های رنگی، غذاهای حاوی رب گوجه فرنگی و … مصرف نماید.

ارتودنسی متحرک نوعی از درمان ارتودنسی است که بیمار می تواند دستگاه ارتودنسی را هنگام غذا خوردن یا مسواک زدن از دهان خود خارج کند و سپس از آن دوباره سر جای خود بگذارد. بنابراین موفقیت این نوع درمان به شدت وابسته به همکاری بیمار است.

موارد کاربرد این نوع ارتودنسی به شرح زیر است :

۱- درمان مشکلات فکی و اسکلتی در کودکان و نوجوانان

۲- برطرف کردن مشکلات جزئی دندانی در بیماران خردسال

۳- به عنوان درمان نگهدارنده پس از پایان درمان ارتودنسی ثابت در همه سنین

طول دوره درمان ارتودنسی متحرک

طول دوره درمان به وسیله ی این نوع ارتودنسی بسته به نوع مشکل اسکلتی و پیچیدگیهای درمانی و نیز پتانسیل رشدی و میزان همکاری بیمار است و می تواند از ۶ ماه تا چند سال بطول انجامد. با افزایش سن کودک و کاهش پتانسیل رشدی، امکان اصلاح مشکل فکی با دستگاه ارتودنسی متحرک کاهش می یابد.

در مواردی که ارتودنسی متحرک(پلاک) به عنوان درمان نگهدارنده و بدنبال درمان ارتودنسی ثابت تجویز می شود مدت درمان حداقل ۱ سال است. در این موارد پس از برداشتن دستگاه ارتودنسی ثابت، برای اینکه دندانها در محل جدیدشان ثابت بمانند نیاز به ارتودنسی متحرک (نگهدارنده) می باشد. معمولا در ۶ ماه اول، نگهدارنده ها به صورت تمام وقت (۲۴ ساعت شبانه روز) و در ۶ ماه بعدی نیمه وقت (۱۲ ساعت یا شبانه) بکار می روند زیرا دندان ها در محل جدیدشان بیشتر تثبیت می گردند.

هزینه ارتودنسی برای بسیاری از افرادی که قصد درمان بی نظمی دندان های خود را دارند سوال بزرگی است. بهترین راه اطلاع از هزینه ارتودنسی مشورت با دکتر متخصص است چرا که برای هر فردی این میزان هزینه بسته به نوع درمان ارتودنسی و یا مشکلات فکی امکان دارد تفاوت داشته باشد. هزینه ارتودسی افراد به عوامل گوناگونی بستگی دارد که معرفی برخی از این عوامل می پردازیم:

عوامل مختلف تعیین کننده هزینه ارتودسی

نوع درمان ارتودنسی (ثابت یا متحرک) :

ارتودنسی در افراد با توجه به نوع مشکلات فکی و دندانی متفاوت خواهد بود و به دو نوع ارتودنسی متحرک یا ارتودنسی ثابت تقسیم میگردد.

درمان یک فک یا دو فک:

برخی افراد برای منظم کردن دندان های بلند فک بالا اقدام به مراجعه به پزشک متخصص مینمایند. پس بسته به ارتودنسی تک فک و یا دو فک هر ف رد این هزینه متفاوت خواهد بود

سن بیمار

 طول مدت درمان

شدت مشکل دندانی یا فکی

 و ... 

  تخمین هزینه ارتودنسی بیمار حتما باید بعد از بررسی مدارک و مستندات بالینی مانند رادیوگرافی توسط متخصص ارتودنسی انجام شود. این تخمین هزینه به هیچ عنوان بصورت غیر حضوری مقدور نیست و باید پس از معاینه بیمار صورت گیرد.

مشاهده کامل مطلب در وبسایت رسمی دکتر برهمن سبزواری متخصص ارتودنسی در مشهد